Við fórum að horfa á Dýrin í Hálsaskógi í Elliðaardal í dag. Það var barasta mjög skemmtilegt og ekki spillti frábært veður fyrir skemtuninni. Þetta verður sýnt alla miðvikudaga í sumar kl. 18 og maður leggur hjá rafveituheimilinu og fylgir bara skiltunum.

Um síðustu helgi fórum við í bústað og á leiðinni hlustuðum við á Dýrin í Hálsaskógi að beiðni Ísaks. Hann kallar það "mamamei" af einhverjum ástæðum. En ég uppgötvaði nokkuð merkilegt á leiðinni. Hann heitir Hérastubbur bakari en ekki Héraðsstubbur. Ég komst merkilegt nokk að þessu í fyrra líka en náði að gleyma því í millitíðinni.
Svo komst ég að því að Lilli klifurmús er frekar sjálfumglaður karakter, samanber vísan hans:

Ein mús er best af öllum og músin það er ég.
Í heimi mús er engin slík hetja stórkostleg.
Ég geng um allan daginn og gítarinn minn slæ,
en svengi mig á stundum þá syng ég bara og hlæ.
Dúddilían dæ.

og þetta syngur hann fyrir martein skógarmús, sem er mús nóta bene.

"13. ágúst kl. 19.00 Skálholtsdómkirkja
Messa í h-moll BWV 232 eftir Johann Sebastian Bach

Mótettukór Hallgrímskirkju, sem nú fagnar 25 ára afmæli sínu flutti h-moll messuna 1998 í Skálholtsdómkirkju, sem enn er í minnum haft. Nú hljómar þetta stórvirki í fyrsta sinn í Skálholti með barokksveit.

Miðaverð: 4.900/3.600"

Þessi "fyrsta sinn" frasi er orðinn ansi þreyttur. 1998 hefur þetta væntanlega verið í frysta skipti í Skálholti. Hvað er hægt að segja núna... jú í fyrsta skipti í skálholti með barokksveit... og 4900 kr. Er ekki verið að djóka?

Ég fór á masterclass hjá Radulescu á miðvikudaginn. Þvílíkur viskubrunnur. Það vall upp úr honum spekin um Bach og hvernig bæri að túlka orgelverkin hans. Spilastíllinn hans er reyndar af gamla skólanum og algjörlega á skjön við það sem ég lærði í Svíþjóð en samt mjög flottur. Ég fór svo á tónleika í gærkvöldi þar sem hann stjórnaði tveimur kantötum eftir Bach, hann hafði reyndar lokið við aðra sjálfur. Eftirvæntingin var mikil og ég fór líka á æfingu til að fylgjast með vinnubrögðunum hans. Hljómsveitin og Kór Langholtskirkju hljómuðu yfirleitt mjög vel en prófessorinn olli vonbrigðum. Það klikkaði ansi mikið á tónleikum og það skrifast eiginlega allt á hann. Einu sinni duttu eiginlega allir út því slagið var svo óskýrt hjá honum. Hann flautaði meira að segja sólóið í staðinn fyrir óbóið. Það var frekar fyndið.

Mér fannst nú ekki hægt annað en að ganga á kjörstað til að kjósa umhverfisstefnuna.
Svo fékk sonur minn fyrstu tónlistargagnrýnina sína í dag, bara eins og hálfs árs. Geri aðrir betur!

og skoðið líka þetta.

Þetta finnst mér góð upprifjun, mæli með því að allir horfi á. Læt nú vera lokin á þessu myndskeiði, ég er að hugsa um að kjósa VG út af umhverfismálunum.

ég fór með bílinn í skoðun í morgun og bjóst við að fá einhverjar athugasemdir en svo rann hann bara í gegn athugasemdalaust. Það lá við að ég færi að þræta við manninn, ég var svo viss um að útblásturinn væri of mikill því hann er farinn að brenna olíu. Hann sagði bara að bílinn væri barasta í fínu formi.

Hafi ég og konan mín virkilega náð að eyðileggja tónleikana fyrir einhverjum með því að taka Ísak með á tónleikana þá biðst ég velvirðingar á því. Þannig var nú mál með vexti að allir sem passa Ísak vanalega voru á þessum tonleikum eða út úr bænum og við ákváðum bara að taka hann með enda hefur hann áður mætt á nokkra tónleika og það hefur alltaf gengið vel. Hrafnhildur var alltaf tilbúinn að fara með hann fram ef hann var truflandi en að mínu og hennar mati var eiginlega ekki ástæða til þess. Mig minnir að hann hafi þrisvar gefið frá sér einhver hljóð sem heyrðust um kirkjuna og var það ekki á neinu viðkvæmu augnabliki. Hann var nú frammi megnið af tímanum sem Óttusöngvarnir voru fluttir. En hann náði að segja "Vá" þegar Sverrir lauk við eitt sólóið og svo klappaði hann á milli kafla en það heyrðist ekki. Að mínu mati var hann ekkert truflandi og það fannst engum í kringum mig. Ég var að reyna að veiða upp úr þeim í Fílharmóníunni sem mættu á tónleikana hvað þeim hefði fundist og þau voru mjög hissa að einhver skildi hafa kvartað yfir honum. Ég get alveg orðið pirraður yfir truflun á tónleikum, til að mynda grátandi barni sem ekki er farið með fram eða krakka sem fær að hlaupa um allt. Ég man einu sinni þegar ég fór í Óperuna í París að sjá Toscu og þar var maður sem hóstaði út í eitt og það fór alveg svakalega í taugarnar á mér því hann var greinilega ekkert að reyna að hylja hóstann. En ekkert af þessu átti við um Ísak. Það verður spennandi að heyra upptökuna. Ég er með það marga tónleika á ári að mér finnst ágætt að hann venjist því að vera á tónleikum. Þegar Fílan hefur verið með tónleika þá hafa þeir alltaf verið endurteknir og þá hefur verið hægt að koma honum í pössun en nú var bara um eina tónleika að ræða.
EF svona lagað fer virkilega í taugarnar á manni þá er best að benda kurteisislega á það, ekki hreyta í konuna mína: "Farðu út með barnið þarna!" og ekki predika yfir mér tíu mínútum eftir tónleikana með son minn í fanginu. Það fer bara öfugt í mann. Það er búið að eyðileggja fyrir mér þessa góðu tilfinningu sem ég hafði annars fyrir tónleikunum.
Ansi margir kennarar mínir hafa kennt mér að vera við öllu búinn á tónleikum og láta ekki setja sig út af laginu. Ég hef enda lent í ýmsu svæsnu á tónleikum og bara reynt að leiða það hjá mér og gert gott úr þessu. Þegar ég hélt píanótónleika í Svíþjóð fékk einn áheyrandinn flogakast, ég þurfti að stoppa í miðju lagi á meðan beðið var eftir sjúkrabíl, svo hélt ég bara áfram og reyndi að gera gott úr þessu. Í haust leið yfir eina í kórnum í tvígang og það var mjög óhugnalegt þar sem ég vissi ekki hvort hún væri dáinn. En svo varð ég að halda áfram að stjórna og láta þetta ekki hafa áhrif á mig. Þegar ég söng 9.sinfóníuna með Óperukórnum, tónleika sem voru teknir upp til að gefa út á plötu, þá var þroskaheftur maður í salnum sem klappaði hátt og snjallt á mínútu fresti. Þetta var vissulega truflandi en flestir ef ekki allir reyndu bara að leiða þetta hjá sér og sjá fegurðina í því að hann skuli tjá sig á þennan hátt.

Þá eru þessir langþráðu Hljómeykistónleikar búnir. Vonandi getum við endurtekið þá. Þetta var alveg æðislegt!!! Þvílíkt kikk! Heppnaðist best í dag. Kórinn var alveg æðislegur og hljóðfæraleikararnir spiluðu æðislega vel, sérstaklega Sigurður Halldórsson á selló.
Ísak mætti á tónleikana og sumir létu það fara í taugarnar á sér. Mér fannst hann hins vegar algjört æði, sérstaklega þegar hann sagði "vá!" eftir eitt sóló hjá Sverri Guðjóns. Hann klappaði á milli þátta og sagði í byrjun "Babba lalala og sveiflaði höndunum". Hvernig er hægt að láta svona fara í taugarnar á sér?

Mæli með þessari heimildamynd um aðstandendur þeirra sem létust 11. september. Betri en margar aðrar um sama efni þar sem hún fellur ekki í þá gryfju að draga ályktanir um hvað hafi gerst í raun og veru. Þessi lítur bara á staðreyndirnar.

Plöggidíplögg

Á tónleikum í Langholtskirkju sunnudaginn 6. maí kl. 17:00 mun Sönghópurinn Hljómeyki flytja ásamt einsöngvurum og hljóðfæraleikurum Óttusöngva á vori eftir Jón Nordal. Auk þess flytur kórinn tónleikunum fimm 20. aldar kórverk sem mörg hafa aldrei hljómað áður á Íslandi.

Flutt verður Tebe poyem sem er stutt og afar falleg bæn eftir Sergej Rachmaninov. Þá flytur kórinn A Child’s Prayer eftir skoska tónskáldið James Macmillan, en hann samdi verkið til minningar um fórnarlömb skotárásarinnar í Dunblane 1996 þar sem 16 börn og kennarinn þeirra létust. Verkið er samið fyrir tvo sópransólista og kór. Því næst verður
flutt verk eftir bandaríska tónskáldið Gregg Smith og er það mjög sérstök útsetning á gamalli laglínu og er texti verksins úr 23. Davíðssálmi. Í verkinu er kórnum skipt upp í þrjá hópa sem skiptast á að syngja og á tímabili hljóma allt að fjórar tóntegundir í einu. Sænski kórstjórinn Gunnar Eriksson útsetti djasslagið To the Mothers in Brazil fyrir kór og notaðist við Salve regina textann. Verkið er tileinkað fátækum mæðrum í Brasilíu. Kórnum til aðstoðar í þessu verki verður Frank Aarnink, slagverksleikari. Seinasta verkið af þessum fimm verkum er svo eftir eistneska tónskáldið Eduard Tubin, sem lést 1982. Eduard Tubin hefur smátt og smátt hlotið þá viðurkenningu sem hann á skilið, sérstaklega fyrir tilstuðlan hljómsveitarstjórans og samlanda Neeme Järvi. Á tónleikunum verður flutt mjög tilkomumikil Ave Maria eftir hann.

Óttusöngvar á vori eftir Jón Nordal eru seinasta og jafnfram viðamesta verk tónleikanna. Hann samdi tónverkið árið 1993 að beiðni aðstandenda Sumartónleika í Skálholtskirkju og tileinkaði Skálholtsdómskirkju. Verkið skiptist í fjóra kafla. Þrír hinir fyrstu eru hefðbundnir messuþættir, þ.e. Kyrie, Sanctus og Agnus Dei, en fjórði kaflinn er saminn við Sólhjartarljóð eftir Matthías Johannessen. Matthías samdi Sólhjartarljóð í tilefni af því að þúsund ár voru síðan kristni var fyrst boðuð í landinu og í kvæðinu vitnar hann beint til Sólarljóða.

Auk Hljómeykis koma fram söngvararnir Hallveig Rúnarsdóttir og Sverrir Guðjónsson, Sigurður Halldórsson sellisti, Frank Aarnink slagverksleikari og Lenka Mátéova organisti. Stjórnandi er Magnús Ragnarsson. Miðaverð 1500 / 500 kr.

Í febrúar í fyrra tókum við lán fyrir íbúðinni upp á 14,8 milljónir. Á rúmu ári höfum við borgað ca. 816.000 af láninu. Eftirstöðvar í dag með verðbótum eru 15.749.298. Þ.e. lánið hefur hækkað um 1.765.298 kr. á rúmu ári út af verðbólgu. Svo heldur ríkisstjórnin því fram að allt sé í himnalagi í efnahagsmálum og er að hræða okkur með því að ef vinstri stjórn tekur við fer allt til fjandans í efnahagsmálum.

Ég sá mjög áhugaverðan þátt um Mario Lanza í gær, þvílík rödd. Svo var þetta BBC þáttur sem er auðvitað ávísun á gæði. En af hverju í ósköpunum var hann sýndur kl. 22.40? Samkvæmt blaðinu í gær var sýnt Ugly Betty, breskur gamanþáttur, Scrubs og íþróttakvöld. Þarf þetta virkilega að ganga fyrir svona vönduðum og áhugaverðum þáttum?

Það kom stutt gagnrýni í Mogganum í gær sem gaf þrjár stjörnur af fimm. Held maður megi bara vel við una.

"HIN æruverðuga Söngsveit Fílharmónía, er vantar tvennt í fimmtugt og Íslandsfrumflutti fjölda klassískra stórverka fyrstu árin í samstarfi við SÍ undir stjórn Róberts A. Ottóssonar, stóð fyrir forvitnilegum tónleikum á þriðjudag. Fyrst voru tvær stuttar a cappella-mótettur (að vísu aðeins tekinn 1. þáttur af 4 hinnar seinni) – Richte mich, O Gott (1843) eftir Mendelssohn og Warum ist das Licht gegeben (1875?) eftir Brahms. Kórsöngurinn var framan af svolítið daufur, einkum í upphafi Brahms, en sótti í sig veðrið og varð víða glæsilegur í Schubert, þó þýzkuframburðurinn væri linur og fámennur tenórinn í varnarstöðu.

30 ár ku liðin síðan eitt viðamesta kórverk Schuberts heyrðist fyrst hér á landi. Þótt styttri sé en h-moll messa Bachs og Missa Solemnis Beethovens er hin ægifagra og kraftmikla As-dúr messa (1819–26) í svipuðum "konsert"-flokki og spannar allt frá Haydn að Wagner. Dýnamísk stjórn Magnúsar Ragnarssonar tryggði dramatíska vídd í jafnt 30 manna hljómsveit sem 54 manna kór, og sólistarnir reyndust einvalalið í hópsöng þó einsöngstækifærin gæfust aðeins örfá og stutt."

Ríkarður Ö. Pálsson

Þá er mestu törninni lokið. Fílutónleikarnir heppnuðust mjög vel. Það voru svo margir hrifnir af Schubert messunni, þá er tilgangi mínum náð. Ég fékk líka mikið hól frá hljóðfæraleikurunum. Það er ekki verra. Svo gekk Jóhannes furðu vel. Þ.e. kórinn stóð sig mjög vel en mér fannst þetta of óöruggt á skírdag sökum æfingaleysis en þetta var mjög flott á föstudaginn langa.
En hvað er að gerast hjá Mogganum. Umfjöllun þeirra um klassíska tónlist er ekki orðin að neinu. Þeir slá saman umfjöllun um komandi tónleika í eina stutta grein og gagnrýnin er alveg svakalega lítil þá loksins þegar hún birtist. Þeir ætluðu ekki að senda gagnrýnanda á Fílutónleikana og hafa ekki gert í allan vetur en ritari kórsins þrætti nógu mikið í þeim og það skilaði árangri. Hins vegar fær maður þvílíkt notalega viðbrögð hjá Fréttablaðinu og ekkert mál að fá kynningu á tónleikum. Og ekki er Mogginn að spara umfjöllun um popptónleikana.