Fleiri tónleikar

Á laugardaginn kl. 17.00 kem ég fram á Tónlistardögum Dómkirkjunnar þar sem ég mun leika orgelverk eftir J.S.Bach, Buxtehude, Gunnar Reyni Sveinsson, Oskar Lindberg, Percy E. Fletcher og Jehan Alain. Þetta er fjölbreytt og metnaðarfullt prógramm þar sem allir ættu að finna eitthvað við sitt hæfi. Sérstaklega er ég hrifin af verkinu eftir Alain og á í mesta basli við að fara ekki að gráta þegar ég spila það. Það er svo áhrifaríkt!
Á sunnudaginn kl. 14.00 flytur Kór Áskirkju Requiem eftir Gabriel Fauré í Langholtskirkju undir minni stjórn. Einsöngvarar eru Elma Atladóttir og Skúli Hakim Mechiat og Steingrímur Þórhallsson leikur á orgel. Séra Sigurður Jónsson, sóknarprestur í Ásprestakalli prédikar og þjónar fyrir altari við messuna ásamt Margréti Svarsdóttur djákna Áskirkju.
Til stóð að flytja messuna í Áskirkju á hefðbundnum messutíma, en vegna undirbúnings að uppsetningu steinds kórglugga í kirkjunni sem nú stendur yfir, var ákveðið að leita húsaskjóls hjá grannsöfnuðinum í Langholtskirkju.
Að sjálfsögðu eru allir velkomnir til þessarrar messu Ássafnaðar í Langholtskirkju á sunnudaginn kemur.

BURT MEÐ ÞÁ!

Ég hef lengi verið á því að Davíð Oddson eigi að fara úr Seðlabankanum. Síðustu vikur hefur það verið alveg hrópandi augljóst að hann verður að gera það. Hann er fyrir löngu búinn að sanna það að hann á ekkert erindi þangað inn.
Eftir viðtal Kastljóssins við Geir Haarde er ég á því að forsætisráðherra eigi líka að víkja. Ég hef sjaldan orðið vitni að þvílíkum aumingjaskap! Ég hef enga trú á þessum manni lengur!
Ég er þar að auki búinn að missa ALLA trú á Sjálfstæðisflokknum. Ég hef ekki kosið hann í áratug og mun ALDREI aftur eyða atkvæði mínu á þann flokk. Hann er búinn að klúðra málunum illilega hér í borginni og nú ber hann ábyrgð á gjaldþroti Íslands. Hann hefur haft forsætis- og fjármálaráðuneytið í 17 ár, hann lagði niður Þjóðhagsstofnun og hann afhenti útvöldum vinum bankana á silfurfati og það hefur nota bene aldrei verið rannsakað.
Mætum öll á Austurvöll á laugardaginn með kröfuspjöld!

Hryðjuverkamenn

Ég tók mynd af Hrafnhildi og Ísak í gær og sendi hana á www.indefence.is auk þess sem við hjónin skráðum okkur á listann. Svo er hópmynd af einstaklingum úr Fílunni.
Hér fjallar BBC um þetta.

Aðrir tónleikar vetrarins

Klezmertónleikarnir með Fílharmóníunni og Gröndal systkinunum ásamt hljómsveit gengu alveg stórkostlega vel. Það var rosa góð stemning og nánast full kirkja í bæði skiptin. Ég man varla eftir öðrum eins viðbrögðum eins og á miðvikudaginn.
Hlómeyki verður með mjög flotta tónleika næstkomandi laugardag kl. 12 í Hásölum í Hafnarfirði, þ.e. salurinn á milli Hafnarfjarðarkirkju og Tónlistarskólans. Við ætlum að frumflytja fjögur verk

• Utan hringsins eftir Þóru Marteinsdóttur
• Bakkabræður eftir Hildigunni Rúnarsdóttur
• Smiðurinn og bakarinn eftir Ríkarð Örn Pálsson
• These few words eftir Önnu Þorvalds

Kristján Orri kontrabassaleikari spilar í verkunum eftir konurnar en Kjartan Valdemarsson leikur á píanó í kantötunni eftir Ríkarð. Hún byggir á dæmisögunni eftir Johan Herman Wessel sem fjallar um að hengja bakara fyrir smið. Hnyttin, djössuð og mjög skemmtilega kantata. Verkið hennar Hildigunnar er líka djassað og grípandi, gæti orðið smellur. Verkið hennar Þóru er líka mjög flott enda kolféll kórinn fyrir því. Það er samið við texta Steins Steinars sem hefði orðið 100 ára um daginn. Verkið hennar Önnu er við texta eftir Octavio Paz og er eitt það mest krefjandi sem ég og kórinn höfum tekist á við í sameiningu. Það verður gaman og spennandi að flytja það á tónleikunu.
Ég hvet alla til að mæta. Miðaverð 1000 kr.

Klezmertónleikar

Þá er komið að fyrstu tónleikum vetrarins. Við héldum tvenna klezmertónleika í fyrra fyrir fullri kirkju og geggjaðri stemningu. Miða er hægt að nálgast hjá mér, Hrafnhildi eða mömmu á 2000 kr. en annars kosta þeir 2500 kr.

Tónleikar með Söngsveitinni Fílharmóníu, Ragnheiði Gröndal og Hauki Gröndal

Sunnudaginn 12. október og miðvikudaginn 15. október nk. heldur Söngsveitin Fílharmónía tónleika þar sem kórinn flytur klezmertónlist, þjóðlagatónlist Gyðinga frá Austur-Evrópu, ásamt systkinunum Ragnheiði og Hauki Gröndal og þjóðlagasveit hans. Magnús Ragnarsson er stjórnandi tónleikanna. Þau systkin Haukur og Ragnheiður hafa átt mikinn þátt í að vekja athygli á þessari litríku og fjörugu tónlist hér á landi, þar sem saman blandast stef úr trúarlegri tónlist gyðinga við dans- og þjóðlagatónlist Evrópu og Miðausturlanda, ekki síst grískri og tyrkneskri alþyðutónlist.

Haukur Gröndal stofnaði íslensk-dönsku klezmer hljómsveitina Schpilkas, sem hefur gefið út tvær hljómplötur, en Ragnheiður söng með hljómsveitinni.

Ragnheiði Gröndal þarf ekki að kynna fyrir íslenskum tónlistarunnendum. Hún hefur sungið sig inn í hug og hjörtu landsmanna og gefið út fjórar sólóplötur sem allar hafa náð miklum vinsældum og sungið með ýmsum hljómsveitum auk Schpilkas.

Tónleikarnir á sunnudeginum er klukkan 17 en klukkan 20 á miðvikudeginum, í Neskirkju (við Hagatorg). Miðar fást hjá kórfélögum, í versluninni 12 Tónum og við innganginn.

Fyrir þá sem ekki þekkja til þessara tónlistar má heyra Hauk Gröndal hér í skemmtilegri klezmer sveiflu, hér má sjá smá videósýnishorn af annarri hljómsveit.

YEEEEEEEEEEEESSSSSSSSSSSSSSS!

Ég er búinn að taka til eftir Kára. Tók ekki nema eitt ár. Ohhhh hvað ég sé eftir að hafa ekki tekið mynd af skrifstofunni eins og hún var.

197 dagar í áætlaðan komudag Krulla

Enn ein sagan af Ísak

Eins og Hrafnhildur var búin að minnast á í blogginu sínu þá erum við að reyna að fá Ísak til að pissa í klósettið. Nú fær hann límmiða á koppinn sinn ef það kemur eitthvað. Í fyrradag komum við heim og ég spurði hvort hann vildi fá límmiða á koppinn og hann sagði já. Hann sagðist hafa fengið tvo límmiða deginum áður og fór að skoða þá. Svo fóru fram eftirfarandi samræður:
Ísak: Ég fékk tvo límmiða í gær. Það er bara nokkuð gott.
Ég: Viltu pissa í klósettið núna og fá fleiri límmiða?
Ísak: Nei, nei. Þetta er orðið gott!

Ég er búinn að hlusta á tæplega hundrað manns í raddprófum Fílharmóníunnar. Ég og Margrét raddþjálfari prófuðum bæði gamla og nýja. Ég held að þessi mikli áhugi stafi af vel heppnuðum síðasta vetri þannig að flestir sem voru með í fyrra vildu vera með áfram. Ég fann að verkefni vetrarins draga að sem og nýtt æfingafyrirkomulag en við æfum nú bara eitt kvöld í viku auk langra laugardagsæfinga, tvisvar á önn. Svo er staða kórsins út á við mjög góð. Það er kominn nokkuð traustur áheyrendaskari og ansi margir sem þekkja kórinn. Ég átti í nokkrum vandræðum því það voru ansi margir sem stóðust þær kröfur sem ég geri og því þurfti ég að vísa frá hæfum kórsöngvurum sem ég hefði ábyggilega ekki hikað við að taka inn í fyrra.
Fyrsta æfing var í kvöld og hljómurinn var mjög góður. Nú verður hamrað á góðum mætingum og kórmeðlimum gert grein fyrir því að ef þeir standa sig ekki þá er af nógu góðu fólki til að taka inn i kórinn.

Það sem þessi blessaði köttur lætur bjóða sér!

Nýjasti fjölskyldumeðlimurinn plummar sig vel. Hann hefur hlotið nafnið Mahler og ber nafn með rentu enda malar hann um leið og maður nálgast hann. Honum og Ísak semur vel að því leyti að sonur minn má gera hvað sem er við hann og kötturinn mótmælir ekki. Ísak vill helst þramma um alla íbúðina haldandi á kettlingnum eins og sést á myndinni og við erum alveg gáttuð á því að sá síðarnefndi láti bjóða sér þetta. Ísak er svona fantagóður við "litla barnið sitt", heldur þéttingsfast utan um hálsinn á honum og strýkur þannig að feldurinn fer næstum af honum.
Það koma ennþá gullkorn frá þeim tveggja ára. Í morgun var hann að tala um Súpermann af einhverjum ástæðum og ég spurði hvað hann gerði. Ísak svaraði: "Býr til súpu!"

Við erum nýkomin úr vikudvöl frá Köben. Það var alveg æðislegt! Við vorum líka alveg einstaklega heppin með veður. Ísak og Ragnar Steinn voru alsælir með að hafa hvorn annan. Við vorum spurð hvort þeir væru tvíburar. Við fórum í Bakken, Tivoli, dýragarðinn, á ströndina og Louisiana safnið og allt var þetta æðislegt. Ég fór líka á kóraráðstefnuna og fékk mikið út úr henni. Ég hlustaði á fyrirlestur hjá Mäntyjärvi, umræður um hvernig eigi að setja saman tónleikaprógram, keypti nokkrar nótur og heyrði í EMO kórnum frá Finnlandi, kór frá Ghana, stúlknakór frá Stokkhólmi, kór frá Kúbu sem var æðislega skemmtilegur og frumflutning á djassmessu fyrir kór og djasskvartett. Hún fer á listann hjá mér.

Nú eru Hrafnhildur og Ísak farin á Mývatn á Gúmmískó-hátíðina og ég verð einn í bænum um helgina. Ísak er búinn að vera með hvert gullkornið á fætur öðru. Það er merkilegt hvaða orð hann pikkar upp. Um daginn vildi hann meina að allt væri "harla gott". Svo þóttist hann sprauta mig í handlegginn og sagði við mig að nú fengi ég ekki kíghósta. Nú er dúkkan sem sefur í litla rúminu í herberginu hans búin að fá nafn en hún heitir Amalgan. Úti í Köben þurftum við að setja Ísak í skammarkrókinn þar sem hann lét öllum illum látum. Á meðan stóð Ragnar Steinn frammi og horfði undrandi á okkur eins og hann kannaðist ekkert við svona hegðun og spurði svo hvar Ísak væri. Við sögðum að hann væri í skammarkróknum og þá sagði Ragnar Steinn: "Að hugsa sinn gang?"

Hljómeyki í Skálholti

Fimmtudaginn 10. júlí kl. 20.00 mun Sönghópurinn Hljómeyki flytja Náttsöngva eftir Sergej Rakhmanínov undir stjórn Magnúsar Ragnarssonar í Skálholtskirkju.

Verkið, sem stundum gengur undir nafninu Vesper, er í 15 köflum, sungið á rússnesku og tekur um klukkutíma í flutningi.
Það er einstaklega hljómfagur en um leið afar krefjandi fyrir kór, sérstaklega bassaraddirnar, sem þurfa að syngja ansi djúpt, nokkrum sinnum niður á kontra B!
Náttsöngvarnir eru taldir eitt besta tónverk rússnesku Rétttrúnaðarkirkjunnar og var í miklu uppáhaldi hjá tónskáldinu sjálfu sem bað um að einn þátturinn (Lofsöngur Símeons) yrði fluttur við jarðarför sína.
Hljómeyki flutti verkið fyrstur íslenskra kóra í Kristskirkju í desember síðastliðnum við mjög góðar undirtektir og komust færri að en vildu.

Á laugardeginum kl. 15.00 frumflytur kórinn Missa brevis eftir Svein Lúðvík Björnsson. Auk þess flytur Sigurður Halldórsson og Ishum strengjakvartettinn hljóðfæratónlist eftir sama tónskáld.

Í maí 2008 tók Hljómeyki þátt í hinni virtu kórakeppni Florilège Vocal de Tours. Tuttugu og einn kór hvaðanæva að úr heiminum tók þátt og varð Hljómeyki hlutskarpast í flokki kammerkóra ásamt kammerkórnum Khreschatyk frá Úkraínu. Í umsögnum dómnefndar sagði meðal annars að Hljómeyki hefði fallegan hljóm og einkar hrífandi og hjartnæma túlkun. Magnús Ragnarsson var einnig álitinn einn af bestu kórstjórum keppninnar.

Aðgangur að Sumartónleikum í Skálholti er ókeypis.

Ég er að fara í göngu í kringum Stafafell í Lóni, kem aftur seint á miðvikudaginn og daginn eftir ökum við fjölskyldan á Mývatn til að gista í eina nótt og förum svo í bústað á Egilsstöðum í eina viku. Komum heim til að vera við Hjónavígslu Söndru Sifjar vinkonu Hrafnhildar og svo fer ég í Skálholt á mánudaginn og verð fram á sunnudag. Verð heima í eina og hálfa viku en fer svo til Köben og verðum þar með Indru og Ingólfi í húsi sem þau fengu lánað. Adios!

Kórakeppnin í Tours

Ég var að koma heim í gær frá Frakklandi með Hljómeyki. Við fórum til Parísar á miðvikudaginn og röltum þar um og drukkum bjór sem var töluvert dýrari en á Íslandi! Á fimmtudaginn fórum við í gönguferð með Kristínu Parísardömu og sungum svo á tónleikum um kvöldið sem heppnuðust mjög vel. Svo var aftur sötrað smá um kvöldið.

Á föstudaginn tókum við hraðlest til Tours til að taka þátt í Florilège Vocal de Tours. Við tókum þátt í tveimur flokkum og þurftum því að syngja tvisvar á föstudeginum í undanúrslitum á sitt hvorum staðnum. Hljómburðurinn var frekar þurr og það var dálítið stress í hópnum þegar við sungum fyrst. Ekki bætti úr skák að lýsingin var svo sterk að enginn sá neitt út í sal og sumir áttu í vandræðum með að sjá mig. En þetta gekk vel og enn betur í seinna skiptið um kvöldið. Ég hafði sagt fyrir ferðina að ég yrði alveg sáttur við að komast ekki í verðlaunasæti en yrði mjög dapur ef við kæmumst ekki í úrslitin. Ég áttaði mig á því þarna á föstudeginum að það var ekkert svo sjálfsagt að komast áfram. Það voru margir mjög góðir kórar þarna sem og frábærir kórstjórar og standardinn á keppninni var mjög hár. Til marks um það voru þó nokkrir útsendarar frá öðrum keppnum að reyna að lokka okkur til þeirra.

Skrefin að leikhúsinu á föstudagskvöldið voru mér ansi þung. Ég var að fara að komast að því hvort við kæmumst í úrslitin eða ekki. Ég var meira taugaóstyrkur heldur en þegar við vorum að keppa. Sem betur fer komumst við áfram á báðum flokkum. Fljótlega fór mórallinn í kórnum að breytast úr hlédrægni og óöryggi yfir í sjálfsöruggi. Á laugardaginn sungum við tvisvar og okkur fannst það ganga æðislega vel. Það skapaðist svo sérstök og góð stemning. Væntingarnar í kórnum stigu með hverjum klukkutímanum eftir því sem leið á daginn og þegar kom að því að tilkynna hvaða kórar kæmust áfram í keppnina um besta kór keppninnar var spennan orðin mikil. Því miður vorum við ekki ein af þeim fjórum sem komust í þann flokk en ég hafði aldrei gert mér miklar vonir um það. Það leyndi sér samt ekki vonbrigðin hjá sumum kórfélögum.

Á sunnudaginn gat maður hlustað á þessa fjóra kóra keppa og séð hvað þeir voru allir á háum standard. Svo kom verðlaunaafhendingin. Hún var öll á frönsku og helmingurinn af kórstjórunum skildi ekki orð. Við þurftum allir að standa uppi á sviði og ég hallaði mér alltaf fram til þess hollenska til að biðja hann um að þýða fyrir mig. Áhorfendur skildu frekar lítið þar að auki, meira að segja Frakkarnir. En gleðifréttirnar voru þær að við urðum efst í flokki kammerkóra ásamt úkraínska kammerkórnum Khreschatyk. Það var dálítið merkilegt að í nokkrum flokkum voru ekki veitt fyrstu verðlaun og í flokki samkynja kóra (í þessu tilviki bara kvennakórar) voru engin verðlaun veitt.

Um kvöldið var svo móttaka í rosalega flottum sal í ráðhúsinu og þar gat ég gengið á milli dómnefndarmeðlima og fengið athugasemdir frá þeim. Sumir voru reyndar farnir heim en ég náði að tala við fimm. Allir töluðu þeir um hvað hljómurinn í kórnum væri fallegur og túlkunin fín og hrósuðu mér sem kórstjóra. Tveir þeirra tóku reyndar strax fram að ég hefði verið einn af bestu kórstjórum keppninnar. Ég var í mestu vandræðum með að svara því enda hef ég alltaf átt erfitt með að taka hrósi. Það sem var sett út á var sameiginlegt með fleiri kórum að hljómurinn hefði þurft að vera breytilegri eftir stílum, tímabilum og tungumáli. Einum fannst við of varkár á meðan aðrir sögðu að það hefði bara vantað herslumunin að við hefðum komist alla leið.

Seinna um kvöldið fórum við á veitingastað og við hlið okkar settist norski kórinn og við sungum Bogoroditse devó úr Náttsöngvum með þeim. Fyndið að íslenskur og norskur kór skuli syngja saman á rússneskur og það utanbókar. Svo tókum við saman Ubi caritas eftir Duruflé og ég tók undir með þeim þegar þeir sungu Så skimrande var aldrig havet og ræningjasönginn úr Ronju. Hinum megin í salnum var svissneski kórinn sem tók undir með okkur þegar við sungum To the mothers in Brazil og svo kom kórinn frá Lyon sem hafði fengið flest verðlaun og þar á meðal Grand prix verðlaunin og við gátum sungið með þeim La blanche neige eftir Poulenc og merkilegt nokk Kung liljekonvalje sem þeir kunnu af einhverjum ástæðum. Það voru tvær 22 ára selpur sem voru með okkur fyrir hönd keppninnar og þær báðu um að fá að syngja með okkur. Við tókum Amazing grace í röddum og írarnir og norðmennirnir tóku undir og önnur þeirra fór að gráta. Svo föðmuðum við þær við kveðjustund. Þetta var alveg rosalega skemmtileg ferð.

Annað kvöld (miðvikudag) í Háteigkirkju kl. 20.00, ætlum við að syngja aftur prógrammið sem við vorum með úti. Hér neðar á síðunni má sjá umfjöllun RÖP úr Mogganum um tónleikana sem við fluttum 1. maí. Allir að koma!
Fimmtudaginn 10. júlí flytjum við svo Náttsöngva Rakhmanínovs í Skálholtskirkju og frumflytjum missa brevis eftir Svein Lúðvík Björnsson laugardaginn 12. júlí.