Aðrir tónleikar vetrarins

Klezmertónleikarnir með Fílharmóníunni og Gröndal systkinunum ásamt hljómsveit gengu alveg stórkostlega vel. Það var rosa góð stemning og nánast full kirkja í bæði skiptin. Ég man varla eftir öðrum eins viðbrögðum eins og á miðvikudaginn.
Hlómeyki verður með mjög flotta tónleika næstkomandi laugardag kl. 12 í Hásölum í Hafnarfirði, þ.e. salurinn á milli Hafnarfjarðarkirkju og Tónlistarskólans. Við ætlum að frumflytja fjögur verk

• Utan hringsins eftir Þóru Marteinsdóttur
• Bakkabræður eftir Hildigunni Rúnarsdóttur
• Smiðurinn og bakarinn eftir Ríkarð Örn Pálsson
• These few words eftir Önnu Þorvalds

Kristján Orri kontrabassaleikari spilar í verkunum eftir konurnar en Kjartan Valdemarsson leikur á píanó í kantötunni eftir Ríkarð. Hún byggir á dæmisögunni eftir Johan Herman Wessel sem fjallar um að hengja bakara fyrir smið. Hnyttin, djössuð og mjög skemmtilega kantata. Verkið hennar Hildigunnar er líka djassað og grípandi, gæti orðið smellur. Verkið hennar Þóru er líka mjög flott enda kolféll kórinn fyrir því. Það er samið við texta Steins Steinars sem hefði orðið 100 ára um daginn. Verkið hennar Önnu er við texta eftir Octavio Paz og er eitt það mest krefjandi sem ég og kórinn höfum tekist á við í sameiningu. Það verður gaman og spennandi að flytja það á tónleikunu.
Ég hvet alla til að mæta. Miðaverð 1000 kr.

Klezmertónleikar

Þá er komið að fyrstu tónleikum vetrarins. Við héldum tvenna klezmertónleika í fyrra fyrir fullri kirkju og geggjaðri stemningu. Miða er hægt að nálgast hjá mér, Hrafnhildi eða mömmu á 2000 kr. en annars kosta þeir 2500 kr.

Tónleikar með Söngsveitinni Fílharmóníu, Ragnheiði Gröndal og Hauki Gröndal

Sunnudaginn 12. október og miðvikudaginn 15. október nk. heldur Söngsveitin Fílharmónía tónleika þar sem kórinn flytur klezmertónlist, þjóðlagatónlist Gyðinga frá Austur-Evrópu, ásamt systkinunum Ragnheiði og Hauki Gröndal og þjóðlagasveit hans. Magnús Ragnarsson er stjórnandi tónleikanna. Þau systkin Haukur og Ragnheiður hafa átt mikinn þátt í að vekja athygli á þessari litríku og fjörugu tónlist hér á landi, þar sem saman blandast stef úr trúarlegri tónlist gyðinga við dans- og þjóðlagatónlist Evrópu og Miðausturlanda, ekki síst grískri og tyrkneskri alþyðutónlist.

Haukur Gröndal stofnaði íslensk-dönsku klezmer hljómsveitina Schpilkas, sem hefur gefið út tvær hljómplötur, en Ragnheiður söng með hljómsveitinni.

Ragnheiði Gröndal þarf ekki að kynna fyrir íslenskum tónlistarunnendum. Hún hefur sungið sig inn í hug og hjörtu landsmanna og gefið út fjórar sólóplötur sem allar hafa náð miklum vinsældum og sungið með ýmsum hljómsveitum auk Schpilkas.

Tónleikarnir á sunnudeginum er klukkan 17 en klukkan 20 á miðvikudeginum, í Neskirkju (við Hagatorg). Miðar fást hjá kórfélögum, í versluninni 12 Tónum og við innganginn.

Fyrir þá sem ekki þekkja til þessara tónlistar má heyra Hauk Gröndal hér í skemmtilegri klezmer sveiflu, hér má sjá smá videósýnishorn af annarri hljómsveit.

YEEEEEEEEEEEESSSSSSSSSSSSSSS!

Ég er búinn að taka til eftir Kára. Tók ekki nema eitt ár. Ohhhh hvað ég sé eftir að hafa ekki tekið mynd af skrifstofunni eins og hún var.

197 dagar í áætlaðan komudag Krulla

Enn ein sagan af Ísak

Eins og Hrafnhildur var búin að minnast á í blogginu sínu þá erum við að reyna að fá Ísak til að pissa í klósettið. Nú fær hann límmiða á koppinn sinn ef það kemur eitthvað. Í fyrradag komum við heim og ég spurði hvort hann vildi fá límmiða á koppinn og hann sagði já. Hann sagðist hafa fengið tvo límmiða deginum áður og fór að skoða þá. Svo fóru fram eftirfarandi samræður:
Ísak: Ég fékk tvo límmiða í gær. Það er bara nokkuð gott.
Ég: Viltu pissa í klósettið núna og fá fleiri límmiða?
Ísak: Nei, nei. Þetta er orðið gott!

Ég er búinn að hlusta á tæplega hundrað manns í raddprófum Fílharmóníunnar. Ég og Margrét raddþjálfari prófuðum bæði gamla og nýja. Ég held að þessi mikli áhugi stafi af vel heppnuðum síðasta vetri þannig að flestir sem voru með í fyrra vildu vera með áfram. Ég fann að verkefni vetrarins draga að sem og nýtt æfingafyrirkomulag en við æfum nú bara eitt kvöld í viku auk langra laugardagsæfinga, tvisvar á önn. Svo er staða kórsins út á við mjög góð. Það er kominn nokkuð traustur áheyrendaskari og ansi margir sem þekkja kórinn. Ég átti í nokkrum vandræðum því það voru ansi margir sem stóðust þær kröfur sem ég geri og því þurfti ég að vísa frá hæfum kórsöngvurum sem ég hefði ábyggilega ekki hikað við að taka inn í fyrra.
Fyrsta æfing var í kvöld og hljómurinn var mjög góður. Nú verður hamrað á góðum mætingum og kórmeðlimum gert grein fyrir því að ef þeir standa sig ekki þá er af nógu góðu fólki til að taka inn i kórinn.

Það sem þessi blessaði köttur lætur bjóða sér!

Nýjasti fjölskyldumeðlimurinn plummar sig vel. Hann hefur hlotið nafnið Mahler og ber nafn með rentu enda malar hann um leið og maður nálgast hann. Honum og Ísak semur vel að því leyti að sonur minn má gera hvað sem er við hann og kötturinn mótmælir ekki. Ísak vill helst þramma um alla íbúðina haldandi á kettlingnum eins og sést á myndinni og við erum alveg gáttuð á því að sá síðarnefndi láti bjóða sér þetta. Ísak er svona fantagóður við "litla barnið sitt", heldur þéttingsfast utan um hálsinn á honum og strýkur þannig að feldurinn fer næstum af honum.
Það koma ennþá gullkorn frá þeim tveggja ára. Í morgun var hann að tala um Súpermann af einhverjum ástæðum og ég spurði hvað hann gerði. Ísak svaraði: "Býr til súpu!"

Við erum nýkomin úr vikudvöl frá Köben. Það var alveg æðislegt! Við vorum líka alveg einstaklega heppin með veður. Ísak og Ragnar Steinn voru alsælir með að hafa hvorn annan. Við vorum spurð hvort þeir væru tvíburar. Við fórum í Bakken, Tivoli, dýragarðinn, á ströndina og Louisiana safnið og allt var þetta æðislegt. Ég fór líka á kóraráðstefnuna og fékk mikið út úr henni. Ég hlustaði á fyrirlestur hjá Mäntyjärvi, umræður um hvernig eigi að setja saman tónleikaprógram, keypti nokkrar nótur og heyrði í EMO kórnum frá Finnlandi, kór frá Ghana, stúlknakór frá Stokkhólmi, kór frá Kúbu sem var æðislega skemmtilegur og frumflutning á djassmessu fyrir kór og djasskvartett. Hún fer á listann hjá mér.

Nú eru Hrafnhildur og Ísak farin á Mývatn á Gúmmískó-hátíðina og ég verð einn í bænum um helgina. Ísak er búinn að vera með hvert gullkornið á fætur öðru. Það er merkilegt hvaða orð hann pikkar upp. Um daginn vildi hann meina að allt væri "harla gott". Svo þóttist hann sprauta mig í handlegginn og sagði við mig að nú fengi ég ekki kíghósta. Nú er dúkkan sem sefur í litla rúminu í herberginu hans búin að fá nafn en hún heitir Amalgan. Úti í Köben þurftum við að setja Ísak í skammarkrókinn þar sem hann lét öllum illum látum. Á meðan stóð Ragnar Steinn frammi og horfði undrandi á okkur eins og hann kannaðist ekkert við svona hegðun og spurði svo hvar Ísak væri. Við sögðum að hann væri í skammarkróknum og þá sagði Ragnar Steinn: "Að hugsa sinn gang?"

Hljómeyki í Skálholti

Fimmtudaginn 10. júlí kl. 20.00 mun Sönghópurinn Hljómeyki flytja Náttsöngva eftir Sergej Rakhmanínov undir stjórn Magnúsar Ragnarssonar í Skálholtskirkju.

Verkið, sem stundum gengur undir nafninu Vesper, er í 15 köflum, sungið á rússnesku og tekur um klukkutíma í flutningi.
Það er einstaklega hljómfagur en um leið afar krefjandi fyrir kór, sérstaklega bassaraddirnar, sem þurfa að syngja ansi djúpt, nokkrum sinnum niður á kontra B!
Náttsöngvarnir eru taldir eitt besta tónverk rússnesku Rétttrúnaðarkirkjunnar og var í miklu uppáhaldi hjá tónskáldinu sjálfu sem bað um að einn þátturinn (Lofsöngur Símeons) yrði fluttur við jarðarför sína.
Hljómeyki flutti verkið fyrstur íslenskra kóra í Kristskirkju í desember síðastliðnum við mjög góðar undirtektir og komust færri að en vildu.

Á laugardeginum kl. 15.00 frumflytur kórinn Missa brevis eftir Svein Lúðvík Björnsson. Auk þess flytur Sigurður Halldórsson og Ishum strengjakvartettinn hljóðfæratónlist eftir sama tónskáld.

Í maí 2008 tók Hljómeyki þátt í hinni virtu kórakeppni Florilège Vocal de Tours. Tuttugu og einn kór hvaðanæva að úr heiminum tók þátt og varð Hljómeyki hlutskarpast í flokki kammerkóra ásamt kammerkórnum Khreschatyk frá Úkraínu. Í umsögnum dómnefndar sagði meðal annars að Hljómeyki hefði fallegan hljóm og einkar hrífandi og hjartnæma túlkun. Magnús Ragnarsson var einnig álitinn einn af bestu kórstjórum keppninnar.

Aðgangur að Sumartónleikum í Skálholti er ókeypis.

Ég er að fara í göngu í kringum Stafafell í Lóni, kem aftur seint á miðvikudaginn og daginn eftir ökum við fjölskyldan á Mývatn til að gista í eina nótt og förum svo í bústað á Egilsstöðum í eina viku. Komum heim til að vera við Hjónavígslu Söndru Sifjar vinkonu Hrafnhildar og svo fer ég í Skálholt á mánudaginn og verð fram á sunnudag. Verð heima í eina og hálfa viku en fer svo til Köben og verðum þar með Indru og Ingólfi í húsi sem þau fengu lánað. Adios!

Kórakeppnin í Tours

Ég var að koma heim í gær frá Frakklandi með Hljómeyki. Við fórum til Parísar á miðvikudaginn og röltum þar um og drukkum bjór sem var töluvert dýrari en á Íslandi! Á fimmtudaginn fórum við í gönguferð með Kristínu Parísardömu og sungum svo á tónleikum um kvöldið sem heppnuðust mjög vel. Svo var aftur sötrað smá um kvöldið.

Á föstudaginn tókum við hraðlest til Tours til að taka þátt í Florilège Vocal de Tours. Við tókum þátt í tveimur flokkum og þurftum því að syngja tvisvar á föstudeginum í undanúrslitum á sitt hvorum staðnum. Hljómburðurinn var frekar þurr og það var dálítið stress í hópnum þegar við sungum fyrst. Ekki bætti úr skák að lýsingin var svo sterk að enginn sá neitt út í sal og sumir áttu í vandræðum með að sjá mig. En þetta gekk vel og enn betur í seinna skiptið um kvöldið. Ég hafði sagt fyrir ferðina að ég yrði alveg sáttur við að komast ekki í verðlaunasæti en yrði mjög dapur ef við kæmumst ekki í úrslitin. Ég áttaði mig á því þarna á föstudeginum að það var ekkert svo sjálfsagt að komast áfram. Það voru margir mjög góðir kórar þarna sem og frábærir kórstjórar og standardinn á keppninni var mjög hár. Til marks um það voru þó nokkrir útsendarar frá öðrum keppnum að reyna að lokka okkur til þeirra.

Skrefin að leikhúsinu á föstudagskvöldið voru mér ansi þung. Ég var að fara að komast að því hvort við kæmumst í úrslitin eða ekki. Ég var meira taugaóstyrkur heldur en þegar við vorum að keppa. Sem betur fer komumst við áfram á báðum flokkum. Fljótlega fór mórallinn í kórnum að breytast úr hlédrægni og óöryggi yfir í sjálfsöruggi. Á laugardaginn sungum við tvisvar og okkur fannst það ganga æðislega vel. Það skapaðist svo sérstök og góð stemning. Væntingarnar í kórnum stigu með hverjum klukkutímanum eftir því sem leið á daginn og þegar kom að því að tilkynna hvaða kórar kæmust áfram í keppnina um besta kór keppninnar var spennan orðin mikil. Því miður vorum við ekki ein af þeim fjórum sem komust í þann flokk en ég hafði aldrei gert mér miklar vonir um það. Það leyndi sér samt ekki vonbrigðin hjá sumum kórfélögum.

Á sunnudaginn gat maður hlustað á þessa fjóra kóra keppa og séð hvað þeir voru allir á háum standard. Svo kom verðlaunaafhendingin. Hún var öll á frönsku og helmingurinn af kórstjórunum skildi ekki orð. Við þurftum allir að standa uppi á sviði og ég hallaði mér alltaf fram til þess hollenska til að biðja hann um að þýða fyrir mig. Áhorfendur skildu frekar lítið þar að auki, meira að segja Frakkarnir. En gleðifréttirnar voru þær að við urðum efst í flokki kammerkóra ásamt úkraínska kammerkórnum Khreschatyk. Það var dálítið merkilegt að í nokkrum flokkum voru ekki veitt fyrstu verðlaun og í flokki samkynja kóra (í þessu tilviki bara kvennakórar) voru engin verðlaun veitt.

Um kvöldið var svo móttaka í rosalega flottum sal í ráðhúsinu og þar gat ég gengið á milli dómnefndarmeðlima og fengið athugasemdir frá þeim. Sumir voru reyndar farnir heim en ég náði að tala við fimm. Allir töluðu þeir um hvað hljómurinn í kórnum væri fallegur og túlkunin fín og hrósuðu mér sem kórstjóra. Tveir þeirra tóku reyndar strax fram að ég hefði verið einn af bestu kórstjórum keppninnar. Ég var í mestu vandræðum með að svara því enda hef ég alltaf átt erfitt með að taka hrósi. Það sem var sett út á var sameiginlegt með fleiri kórum að hljómurinn hefði þurft að vera breytilegri eftir stílum, tímabilum og tungumáli. Einum fannst við of varkár á meðan aðrir sögðu að það hefði bara vantað herslumunin að við hefðum komist alla leið.

Seinna um kvöldið fórum við á veitingastað og við hlið okkar settist norski kórinn og við sungum Bogoroditse devó úr Náttsöngvum með þeim. Fyndið að íslenskur og norskur kór skuli syngja saman á rússneskur og það utanbókar. Svo tókum við saman Ubi caritas eftir Duruflé og ég tók undir með þeim þegar þeir sungu Så skimrande var aldrig havet og ræningjasönginn úr Ronju. Hinum megin í salnum var svissneski kórinn sem tók undir með okkur þegar við sungum To the mothers in Brazil og svo kom kórinn frá Lyon sem hafði fengið flest verðlaun og þar á meðal Grand prix verðlaunin og við gátum sungið með þeim La blanche neige eftir Poulenc og merkilegt nokk Kung liljekonvalje sem þeir kunnu af einhverjum ástæðum. Það voru tvær 22 ára selpur sem voru með okkur fyrir hönd keppninnar og þær báðu um að fá að syngja með okkur. Við tókum Amazing grace í röddum og írarnir og norðmennirnir tóku undir og önnur þeirra fór að gráta. Svo föðmuðum við þær við kveðjustund. Þetta var alveg rosalega skemmtileg ferð.

Annað kvöld (miðvikudag) í Háteigkirkju kl. 20.00, ætlum við að syngja aftur prógrammið sem við vorum með úti. Hér neðar á síðunni má sjá umfjöllun RÖP úr Mogganum um tónleikana sem við fluttum 1. maí. Allir að koma!
Fimmtudaginn 10. júlí flytjum við svo Náttsöngva Rakhmanínovs í Skálholtskirkju og frumflytjum missa brevis eftir Svein Lúðvík Björnsson laugardaginn 12. júlí.

Ég fór að hlusta á Náttsöngvana í Hallgrímskirkju í gær. Ég er ekki sáttur við að titlinum Vesper skyldi vera haldið á lofti. Það er rangnefni. Það var mjög gaman að hlýða á þetta. Mótettukórinn var í hörkuformi og kunni sitt mjög vel. Sérstaklega fannst mér altröddin hljóma sannfærandi. Ég tróð mér bak við súlu á öðrum bekk og þar hljómaði þetta mjög vel. Svo var Hljómeykisæfing beint á eftir og það voru eiginlega allir á sömu skoðun. Kórinn kom mjög vel út en ekki sólistarnir. Alt sólistinn var reyndar ágætur en ekki tenórinn. Það var eins og maðurinn vissi ekki um hvað hann var að syngja sem var þó skrítið því hann ku víst kunna rússnesku. Svo var fenginn hörku rússneskur bassi sem náði niður fyrir Almannagjá. Hann var með gott hljóðfæri en hreif mig ekki. Það truflaði mig líka að hann söng sig ekki inn í kórhljóminn. Hann heyrðist alltaf í gegn. Sumt í túlkuninni var mér að skapi, annað ekki eins og gengur og gerist enda býður þetta verk upp á mjög mismunandi túlkun. Það sem stuðaði mig mest var að það skyldi stoppað á eftir hverjum einasta kafla og gefið tóninn og að rússneski bassinn var stundum fenginn til að syngja tónles á milli kaflanna. Þá steig hann fram fyrir kórinn, söng, og fór svo aftur á sinn stað. Það hefði farið betur á því að syngja þetta úr kórnum.
Annars naut ég tónleikanna í botn og það var líka svo gaman hvað myndaðist mikil stemmning í troðfullri Hallgrímskirkju. Nú er vonandi að það mæti jafn margir Móttetukórsmeðlimir í Skálholt fimmtudagskvöldið 10. júlí þegar Hljómeyki flytur verkið í annað sinn. Það væri líka óskandi að Hörður og hinir kollegar mínir væru jafn duglegir að mæta á tónleika hjá mér eins og ég mæti hjá þeim!

Strax komin gagnrýni í Mogganum

Laugardaginn 3. maí, 2008 - Tónlist

TÓNLIST - Seltjarnarneskirkja

Enn í fremstu röð

Kórtónleikar****-

Íslenzk og erlend kórverk. Sönghópurinn Hljómeyki. Stjórnandi: Magnús Ragnarsson. Fimmtudaginn 1. maí kl. 20.

VORTÓNLEIKAR Hljómeykis fóru fram í hinni söngvænu skátenungslaga Seltjarnarneskirkju á fimmtudag við góða aðsókn, þrátt fyrir heiðskírt veður og sameinaðan uppstigningardag og hátíð verkalýðsins. 14 liða dagskráin var geysifjölbreytt og flíkaði erlendum og innlendum kórverkum í hlutfallinu 2:1.

Ýtt var úr vör með Vorkvæði um Ísland frá 1994 (Jón Nordal / Jón Óskar), og tóku við Kung Liljekonvalje Wikanders, Ecco mormorar Monteverdis og La blanche neige eftir Poulenc. Öll prýðilega sungin, og þó að flúrað lagferli síðendurreisnarmadrígalsins væri frekar lint, stafaði sleipan neonþokka af Parísarlaginu er minnti í stíl á neðarskráðan Villette.

Síðan var frumflutt Oft fellur sjór yfir hlunna eftir kórfélagann Hildigunni Rúnarsdóttur við íslenzka þjóðvísu með fylgiraddarsellóleik Önnu Tryggvadóttur. Frekar stutt verk [4'] en andrúmsríkt, hjúpað lágvært dúndimmum mollblæ og náttúruljóðrænni undiröldu. Hið umfangsmikla [10'] og kröfuharða nútímaverk Skotans James Macmillans, Child's Prayer, var víða skemmtilega frumlegt og bryddaði upp á margs konar áferð, m.a. frá tveim dáfögrum spezzati sópraneinsöngvurum ofan af kirkjusvölum, og myndaði jafnframt fyrsta hápunkt dagskrár í gríðarlega vel heppnuðum flutningi. Átti það einnig við Salve Regina, seiðandi latneskuleitan Maríuhelgisöng Lars Janssons (radds. Gunnars Erikssons) við snemmmiðalda sálmtexta, er endurfluttur var í tónleikalok.

Maríukvæði Atla Heimis við texta Kiljans túlkaði Hljómeyki af frábæru látleysi, og metsölukórverk Báru Grímsdóttur, Ég vil lofa eina þá er öðrum fremur hefur kennt landanum að meta fimmskiptan takt, rann sömuleiðis óaðfinnanlega niður. Eftir aflþrungið hómófónískt Ave Maria Bruckners kom sannkölluð norræn nútímaperla Tronds Kverno Ave Maris Stella í álíka fjölbreyttri áferð og Child's Prayer og borin uppi af hnitmiðaðri og nánast lýtalausri túlkun. Djasskrómað hljómferli einkenndi síðan nærri poppkennt ákall Pierres Villettes til helgrar meyjar, Hymne a la Vierge, áður en tveir ægifagrir þættir úr Náttsöngvum Rakhmaninoffs Op. 37 settu tónleikunum tignarlegan grísk-orþódoxan lokapunkt.

Aldarþriðjungsgamalt Hljómeykið er líklega elzti enn starfandi kammerkór landsins og sá fyrsti sem nálgaðist atvinnumennskustaðal. En þó að samkeppnin væri kannski takmörkuð fram að lokum síðustu aldar, hefur framboðið síðan margfaldazt. Er því ánægjulegt að sjá að kórinn hefur náð að mæta því með það áþreifanlegum gæðum að hann telst enn óhikað í fremstu röð. Og þó aðeins sé tilgreint eitt af mörgu, þá var vissulega bragð að jafnóvenjulegu raddhlutfali og 11 konum á móti 12 körlum – miðað við þá karlaeklu sem enn stendur flestum blönduðum kórum landsins fyrir þrifum.

Ríkarður Ö. Pálsson

Hljómeykistónleikarnir í gær gengu alveg afskaplega vel. Það var barasta mjög gaman að flytja þetta prógramm. Ég er bara búinn að vera svo skrítin út af þessum veikindum og svitna eins og ég veit ekki hvað í tíma og ótíma. En Hljómeyki á eftir að plumma sig vel í keppninni í Frakklandi eftir mánuð.